Een Bloeiende Nederzetting-Economie

De afgelopen jaren ontwikkelde zich een sterke economie in de Israëlische nederzettingen. Die wordt mogelijk gemaakt door diverse industriële activiteiten, landbouwproductie en het gebruik van de natuurlijke rijkdommen in de Palestijnse
gebieden. De aanzienlijke economische activiteit in de nederzettingen speelt onmiskenbaar een rol in de handhaving en de uitbreiding van de nederzettingen.

De Israëlische overheid moedigt Israëlische bedrijven in de industriële en landbouwsector aan zich in de nederzettingen te vestigen. Ze kunnen daarvoor rekenen op genereuze subsidies : fiscale voordelen, kortingen op de huur van bedrijfsterreinen, toekenning van fondsen voor onderzoek en ontwikkeling enz. Bovendien investeert de overheid ook aanzienlijke fondsen in de bouw van de infrastructuur voor kolonisten, in het bijzonder de nederzettingenwegen die kolonisten snel toegang tot de Israëlische en buitenlandse markt verschaffen.

In een rapport van 2012 over de Palestijnse economie, stelt de Wereldbank dat de nederzettingen- economie vooral erg bloeiend is in de landbouwsector. Dat leidt ze af uit het aantal landbouwnederzet- tingen in de Jordaanvallei. De Israëlische ngo Kerem Navot stelt vast dat de Palestijnen de afgelopen decennia een derde van hun landbouwgrond verloren, vooral als gevolg van landroof door kolonisten met de steun van de Israëlische staat.


De roof van de Jordaanvallei

De Jordaanvallei staat bekend als de ‘voorraadschuur van Palestina’ omdat het vochtige klimaat bijzonder bevorderlijk is voor de verbouwing van een breed gamma van groenten. Dit heel het jaar door. De Jordaanvallei werd de belangrijkste landbouwstreek voor de nederzettingen.

Dadels, olijven, vijgen, citrusvruchten, meloenen, guaves, wijnstokken, paprika’s, komkommers, uien, aromatische kruiden, kerstomaten, aubergines en zoete aardappelen zijn de belangrijkste producten die in de nederzettingen in de Jordaanvallei worden verbouwd. De serres en velden strekken er zich uit zo ver het oog reikt.
De meerderheid van de producten is bestemd voor export.

Volgens de Wereldbank is 94% van de Jordaanvallei niet langer toegankelijk voor Palestijnen. De Palestijnen die in dit gebied (C-zone) wonen, ondervinden grote hinder om bouwvergunningen te verkrijgen, hun velden te bewerken of toegang te krijgen tot de watervoorraden al hoofdzakelijk gebruikt worden door de landbouwnederzettingen.

Rapport van de Algemeen Secretaris van de Verenigde Naties, september 2012 :
Er bevinden zich 37 Israëlische nederzettingen in de Jordaanvallei. Dat is het meest vruchtbare en waterrijke gebied op de Westelijke Jordaanoever. In de Jordaanvallei en in het gebied van de Dode Zee is 86% van het land de facto in handen van de regionale raden van de nederzettingen. Zij verbieden de Palestijnen hun natuurlijke bronnen te gebruiken en verhinderen ook de toegang.


De verdrijving van de Jahalin Ten Gunste van de Industriële Zone Mishor Adumim

In 1975 heeft Israël voor de bouw van de nederzetting Ma’ale Adumim 3000 hectare land onteigend in de zone waar de bedoeïenen van de Jahalinstam woonden. Voor de bouw van de industriële zone van Mishor Adumim voerde Israël in de loop van de jaren nieuwe onteigeningen en vernielingen van huizen en eigendommen uit. In 1991 erkende de Israëlische regering Ma’ale Adumim als stad en sindsdien is ze de nederzetting verder blijven uitbreiden. Drie jaar later gaf de civiele administratie van het leger het bevel om tientallen families van de Jahalinstam te verjagen. Zij hadden zich gevestigd op land waar Israël een nieuwe wijk van de nederzetting gepland had.

Vandaag strekt de nederzetting Ma’ale Adumim zich zeven kilometer ten oosten van Jeruzalem uit. Het is de derde grootste nederzetting van de Westoever met ongeveer 40.000 kolonisten. In de industriezone van Mishor Adumim vindt de productie van plastic, cement, leer, detergenten en aluminium plaats. Het is in deze vestiging dat de grootste fabriek van het bedrijf Sodastream zijn bekende apparaten voor doe-het-zelf-frisdranken met prik produceert.


De bittere wijn van de nederzettingen

De Israëlische wijnmarkt wordt gecontroleerd door zes wijnhuizen die allemaal wijngaarden in bezet Syrisch (de Golanhoogte) of Palestijns gebied hebben. Vijf van deze huizen bezitten wijngaarden in de bezette Palestijnse gebieden : Carmel Winery, Barkan Winery, Teperberge 1870 Winery, Binyamina en Tishbi Estate Winery. Enkele merken uitgezonderd is het onmogelijk om een onderscheid te maken tussen wijn die gemaakt werd van druiven uit Israël of druiven van wijngaarden in de bezette Palestijnse gebieden.